زمزمه پرواز

اگرباز آمدم به زادگاه تو روزی،باورم کن

هرچند که از دیدن من می سوزی ،باورم کن

ودر این اندیشه ام که بروم یانروم

هر چند که باآمدن ورفتن من می سازی،باورم کن

تو که میدانی من باخودم از همه غریبه ترم

وخودم میدانم که منم بازیچه هر بازی،باورم کن

اگر ازمن تو برنجی به که روی آورم

توبرای انتهای راهم همیشه آغازی،باورم کن

همهء غمهای عالم دردلم پنهانند

بهرغمهای دلم تویکی محرم رازی،باورم کن

من که گویم مرغک این دل من زندانیست

بهراین مرغ دلم زمزمه پروازی،باورم کن

من گلی می طلبم بارنگ وبوی زیبا

وبرای من تنها توگل طنازی،باورم کن

دلم انگار که خواهد تو سرائی ازاو

وبگوئی از هر نغمه وازهر سازی،باورم کن

دل تنگم به هوای تو بخواهد

که برایش نی دل تنگ نوازی،باورم کن

روزگاریست همه عرض بدن می خواهند

همه از دوست فقط چشم ودهن می خواهند

دیو هست ولی مثل پری می پوشند

گرگ هایی که لباس پدری می پوشند

آنچه دیدند به مقیاس نظر می سنجند

عشق ها را همه با دور کمرمی سنجند

خب طبیعی ست که یک روزه به پایان برسد

عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد

ای عشق مدد کن که به سامان برسیم

چون مزرعه ی تشنه به باران برسیم

یا من برسم به یار یا یار به من

یا هر دو بمیریم و به پایان برسیم

م   

بودن و ماندن را دوست دارم

زیرا همه بودنم در گرو توست

ماندن را دوست دارم

چون بهانه ماندنم هستی

خنده را بر لبان تو می پسندم

زیرا تو لبخند بهارانی

گریه را نمیخواهم

چون هجرترا به یادم میاورد

گردنبند مرواریدی دارم

از صدف وجود تو

گل سرخی زینت موهایم است

گلی که از قلبت چیدی

دستبندم از جنس ستاره است

چون اسیر ستاره ام

در هوای تو استنشاق میکنم

می دانی هوا، عطر ترا دارد

بازبان تو سخن می گویم

نامم را با الفبای تو می نویسم

زیرا تو، حُسن اسمایی

آسمان را دوست دارم

چون تو ساکن آنجایی

شب را بخاطر رنگ چشمان تو دوست دارم

گل های وحشی را دوست دارم

چون تو، همانند طبیعت پاکی

و دوستت دارم را دوست دارم

چون تو خود، دوست دارم هستی

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر شعری به فرشته.شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه ی عشق گرفت.خدا گفت:دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه ی عشق را بچشد آسمان برایش تنگ...